Eergister liep ik door de sneeuw in de Scheveningse Bosjes. Ik zag de takken van de struiken en de bomen versierd met een laagje sneeuw. Ik zag witte paden vol met sneeuw. Wauw, de hele wereld was wit. Ik liep hier in de sneeuw alsof ik op vakantie was in een ver ski-oord.

Sneeuw geeft een gevoel van geluk en van rust

Wat word ik blij van zo’n witte wereld. Het geeft me een gevoel van geluk. Het witte van de sneeuw, die als de zon schijnt, me zelfs toe glinstert. De schoonheid van het landschap.

Niets moet hier. Niets hoeft snel. Ik vertraag mee. Ik zie takken met een laag sneeuw erop. Ik blijf even staan en volg de lijnen en contouren van de takken. Ik zie prachtige vormen. Ik kijk omhoog en zie hoe een tak met sneeuw afsteekt tegen de lucht. Het geeft een gevoel van rust. Ik maak foto’s en loop weer verder.

Iets verderop zie ik de sneeuw als vlekken tegen de stam van een boom liggen. De vlakjes sneeuw geven een nieuw en uniek patroon aan de stam.

Ik zie struiken waar de sneeuw als bolletjes in de takken hangen. Ik zie takken waar de sneeuw omheen lijkt te kronkelen. Alsof een witte rups rond de tak aan het klimmen is. Wauw, wat is er een hoop te zien.

Sneeuw heeft iets magisch

Ik verwonder me over de witte wereld en wat daarin allemaal te zien is. Wat er nieuw te zien is. Alsof er een dimensie aan de natuur wordt toegevoegd. Een dimensie die je zonder sneeuw niet ziet. Alsof een nieuwe werkelijkheid ontstaat. Ja, sneeuw heeft iets magisch!

Ik wandel weer verder en ineens blijf ik staan voor een struik die me trekt. Ik kijk weer naar de sneeuw op de takken. En het raakt me. Het raakt aan mij. Niet alle sneeuw heeft dit. Niet alle takken van struiken of bomen doen dit. Maar deze wel. Of in ieder geval laat deze struik het mij zien.

Sneeuw heeft iets heiligs…

Ineens voel ik: sneeuw heeft iets heiligs. Het ontroert me. Ik sta echt tegenover iets heiligs. Iets heiligs dat ik nu in de sneeuw van deze struik ervaar. Het raakt me diep. Ik probeer te voelen waar het aan raakt.

… en laat mijn ‘Ik Ben’ zien

Dan voel-weet ik: het raakt aan mijn ‘Ik Ben’. Aan mijn diepste kern die ik ben. Daar ben ik ongeschonden. Daar ben ik heel. In deze sneeuw zie ik letterlijk iets van mijn ‘Ik Ben’. Ik zie niet mijn ‘ik denk, ik doe, ik twijfel, ik handel, ik voel, ik faal, ik verlies, ik laat los’, etc. Die ikken vragen energie, positief en soms negatief. Nee, dit gaat over mijn zijn en daar is rust.

Ik ervaar dat gewoon het ‘zijn’ mij rust geeft. Ik zie iets van mijn heilige kern in deze sneeuw. Ik zie iets van de ‘Ik Ben die Ik Ben’. Het is een herkenning. Het is een herinnering. Het is een directe spiegeling van mijn heelheid. Het laat mijn ‘heel zijn’ zien die ik in de kern ben.

Wat een prachtige spiegel van de natuur

Wat een prachtige spiegel van de natuur, ontvang ik. Eerst al op de laag van de magie, de schoonheid, het genieten van de sneeuw. En erna het inzicht op een veel diepere laag. Een laag die gaat over bewustzijn, over bestaan, over een universele zijns-laag.

-> Ik ben heel benieuwd welke spiegel sneeuw aan jou geeft. Laat jouw ervaring gerust in een reactie hieronder weten.

Wil jij ook een spiegel van de natuur ervaren? Win een gratis 30 minuten Helende Tuin Coachsessie!

Wil jij ervaren hoe de natuur jou kan spiegelen? Hoe ze jou antwoorden en inzichten kan geven? Vraag dan een gratis 30 minuten Helende Tuin Coachsessie aan. Dan gaan we samen kijken wat de natuur van jouw tuin je wil zeggen.

Ik verloot er 3 deze maand: in elke komende week 1 sessie (week 3, 4 en 5). Wil je mee dingen? Stuur me een bericht of mail naar welkom@dehelendetuinvrouw.nl en vertel waarom jij een gratis 30 minuten Helende TuinCoachsessie wil winnen.