Alweer een hommel in mijn leven

De laatste tijd merk ik dat er wat meer hommels in mijn leven zijn. En dan van héél dichtbij. Ik hou van die prachtige beesten. De lage brom waarmee ze voorbij vliegen. De grote zachte lijven die ze in een heel klein bloemetje wurmen. Om vervolgens een snel en hoog geluid te produceren, alsof ze ergens vastzitten of zelfs ‘omdraaien’ in de bloem. Dat hoor ik vooral als ze in de smeerwortel zitten. In de lavendelbloem maken ze dit geluid niet. Die zijn ook veel makkelijker voor ze te bereiken. Daar hoeven ze alleen maar ‘aan’ te vliegen. Al buigt de lavendel wel behoorlijk door met zo’n groot beest eraan. 😉

De natuur in je tuin van zo dichtbij bekijken, opent een nieuwe wereld. Dat geeft een andere verbinding met de natuur. (Wil je dit zelf ervaren? Over een maand start de gratis 3daagse challenge ‘In Gesprek met je Tuin’ weer!)

Ik hoor een zachte plof op mijn vensterbank

Marieke, afgelopen zondag zat ik achter de pc. Ik hoorde ineens een zachte plof naast me in de vensterbank. Een vreemd geluid. Alsof er iets viel, maar wel heel zacht. Ik keek en zag een grote hommel liggen in het bakje met edelstenen op mijn vensterbank. De hommel had gele strepen en een wit achterlijf. Waarschijnlijk een aardhommel.

Ze (ik denk dat het een zij is gezien haar omvang) bewoog een beetje met de voorpootjes. Maar ook met de achterpootjes. Ik keek heel dichtbij. Wat een prachtig beest. En wat mooi dat ik dit van zo dichtbij mocht zien. Haar lijfje oogde heel zacht en ik zag een soort van mini ‘biceps’ aan haar poten. Zo grappig.

Wat doet een hommel als ie met zijn achterste poten over zijn achterlijf gaat?

Ik googelde de betekenis: “Zij maakt zichzelf schoon, ontdoet zich bijvoorbeeld van zand of parasieten.” Ik zag nu dat ik hier in de vensterbank hoognodig moest schoonmaken. 🙈 Het lag vol met zand. Had de hommel hier last van of maakte ze schoon wat ze zelf al had mee genomen en vanaf wilde?

Ik zag de vleugels van vlakjes doorzichtig materiaal. De vleugels lagen keurig netjes naast elkaar op haar rug. Wauw, ik zag zelfs iets van een ademhaling op en neer gaan. Hoe gaaf was dit!

De hommel valt stil…

Marieke, erna was de hommel helemaal stil. Er vlogen allerlei gedachten door me heen. Zij was gewoon heel moe. Moest ik suikerwater neerleggen? Omg, lag ze hier dood te gaan? Ik wist: meestal helpt even afwachten, laat ze even bijkomen en daarna vliegen ze weer verder. Gelukkig had ook google weer raad. “Suikerwater geef je alleen in het voorjaar. In deze tijd leg je wat bloemen neer.” Oké, er was genoeg lavendel in mijn tuin. Ik ging naar buiten en plukte intuïtief een takje met lavendel bloemetjes.

Ik probeerde het takje lavendel in de buurt van de hommel te leggen. Het rolde van de hommel weg. Hmm, dat was niet handig. Ik pakte een roze edelsteen en lag dit op het steeltje van de lavendel, zodat ie op zijn plaats bleef leggen. Maar wel met een bloempje open naar de hommel toe. Het was even een priegelwerkje. Ik wilde de hommel niet lastig vallen, laat staan per ongeluk aanraken. Ze had het al zo zwaar. Ik rook de heerlijke geur van de lavendel. Dit kwam goed.

En komt gelukkig weer in beweging

Eerst gebeurde er niets. Maar op een gegeven moment begon de hommel zich te bewegen. Heel langzaam draaide ze een beetje en bewoog ze richting de lavendel. Vanaf de zijkant half tegen de lavendel aan gekropen, probeerde ze met haar roltong in een bloemetje te komen. Ik zag een roltong echt eruit rollen (en erna weer terug naar binnen rollen), zoals een varen zich ook uitrolt. Fascinerend.

Het leek echter alsof ze met haar roltong naast het bloemetje zat. Had ik precies een bloemetje geplukt dat al leeg was gegeten? De hommel besloot om naar achteren te kruipen om vanaf daar op de lavendel te klimmen. Ik keek met verbazing, want dit leek me niet de meest handige route. Wat ging ze doen? De hommel klom ‘stap voor stap’ op de lavendel en zat nu precies in de zon.

Ze warmde zich. Ach ja, dat was ook heel fijn om op krachten te komen: even in de zon zitten. En weer zag ik de roltong. Dit keer in een bloemetje.

Ze vliegt tegen het raam aan

Na eventjes zo gezeten te hebben, was ze voldoende op krachten. En op een gegeven moment vloog ze weg. Voorzichtig en nog niet heel stevig, vloog ze tegen de binnenkant van het raam aan. Dit ging nog niet de goede kant op. Ze landde iets verderop in de vensterbank onder het raam. Hier was te weinig ruimte om zelf naar buiten te komen. Ik pakte een stevig stukje papier en probeerde haar zo naar buiten te begeleiden. Ze vloog eindelijk weg, nog wel een beetje zwabberend om erna zekerder haar vlucht te vervolgen.

Het lukte niet om er een filmpje van te maken. Maar ik heb wel wat foto’s gemaakt en die achter elkaar gezet. Je kunt dit ‘filmpje’, deze reel hier zien op insta.

Een goede daad & genieten van natuur zo dichtbij!

Marieke, ik denk dat ik een goede daad heb gedaan. Al had ze zonder mij het waarschijnlijk ook wel gered. 😉 Maar hoe gaaf is het om echt zo dichtbij de natuur te kunnen zien. Om te kunnen genieten van die natuur. En dan ook nog zo’n prachtig en nuttig beest.

Er is zoveel te zien in de natuur. Zeker ook heel dichtbij. Bijvoorbeeld in je eigen tuin en op het balkon. Of zelfs in de vensterbank. Tenminste…

Als je het wil zien.
Als je het wil horen.
Als je er de tijd voor neemt.
Dat hoeft niet lang te zijn,
maar wel bewust.

Gratis 3daagse Challenge ‘In Gesprek met je Tuin’

Marieke, wil je meer van de natuur dichtbij ervaren? Dan nodig ik je uit voor de gratis online 3daagse challenge ‘In Gesprek met je Tuin’. Aan het eind van de zomer, op maandagavond 31 augustus, start er weer een nieuwe ronde en jij kunt daarbij zijn. Geef je nu alvast op. Dan kom je op de wachtlijst en ontvang je rond half augustus de eerste mail.

Je bent van harte welkom. 💚